commentaar door Pieter van Daal
Energiebedrijf Essent stopt de plannen om in de Maas bij Borgharen een waterkrachtcentrale te bouwen. Deze beslissing is op bedrijfseconomische gronden genomen.
De centrale is niet rendabel te exploiteren nu de Nederlandse overheid besloten heeft per 1 januari 2002 de kwijtschelding van de ecotax, voor de duurzame, schone met waterkracht opgewekte energie, te schrappen.
Het gevaar dreigt dat Nederland anders overspoeld wordt met waterkrachtenergie uit het buitenland en bijgevolg deze ecotax wegvloeit naar buitenlandse energiebedrijven.

Niet beter had geïllustreerd kunnen worden dat de Nederlandse ecotaxregeling niet in het leven is geroepen om onze Nederlandse energiebehoefte maximaal met duurzame en schone energie af te dekken maar om de Nederlandse energiebedrijven in een geliberaliseerde electriciteitswereld in staat te stellen te overleven.

Opvallend is dat er in het artikel nergens gewag van wordt gemaakt in hoeverre Essent zich tegen deze wetswijziging heeft verzet.
Nederland gaat wat betreft duurzame en groene energie inzetten op biomassa (afvalhout, mest). Vaak zwaar vervuilde afvalstromen, toevallig van organische oorsprong, noemen we biomassa.
Zo wordt richting burger gesuggereerd dat het wel goed zit, zeker omdat de overheid toestaat dat deze vorm van energieopwekking duurzaam en groen mag worden genoemd.
Naast het feit dat de electriciteitsbedrijven, zo weer ecotax kunnen opstrijken besparen ze brandstofkosten, sterker nog, verdienen ze ook nog eens geld aan het feit dat degene die zich van die afvalstoffen moet ontdoen daarvoor moet betalen.

Bron: De Limburger 10-12-01