BETREURENSWAARDIGE INZET VAN EEN SCHONERE TECHNIEK.
In de negentiger jaren van de vorige eeuw is de Willem Alexander Centrale te Buggenum gebouwd door de samenwerkende elektriciteitsproducenten als middelgroot demonstratiemodel om de technische en economische haalbaarheid van kolenvergassing volgens een Shell-procédé aan te tonen.
De technische haalbaarheid van kolenvergassing is intussen met de installatie aangetoond en in verhouding met ouderwetse kolengestookte centrales waarbij kolen rechtstreeks verbrand worden is het ook een milieuvriendelijker techniek.
Terecht kan men - zolang het over kolenvergassen gaat - spreken van een milieuvriendelijker installatie.
De economische haalbaarheid is echter een geheel andere zaak. De kolenvergasser is een gecompliceerde installatie die ondanks de geringe capaciteit, op zich al een personeelsbezetting van circa 120 personen vraagt. Hierdoor was altijd al, dus ook toen Nuon deze centrale kocht, bekend dat deze kolenvergasser economisch nimmer rendabel zou kunnen zijn.
Een oplossing leek te zijn het vervangen van een deel van de dure kolen door andere en goedkopere brandbare (afval)stoffen. Tezamen met een forse overheidssubsidie zou het kosten/batenplaatje hiermee in evenwicht gebracht kunnen worden. Centrales noemen het afval i.v.m. de vergunningen en de publieke opinie liever biomassa.
Er heerst algemeen een grote spraakverwarring zodra men het over biomassa heeft.
De een denkt daarbij aan snoeihout of bermgras, een ander weer aan reststoffen uit de levensmiddelenindustrie, maar ook stoffen als sloophout, mest en rioolslib vallen onder deze algemene term.
Er bestaat biomassa, welke geen voor de gezondheid gevaarlijke stoffen bevat, en biomassa zoals b.v. slib uit de rioolwaterzuiveringsinstallaties welke barstensvol met alle mogelijke zware metalen en kankerverwekkende stoffen zit.
Jammer genoeg heeft Nuon Power Buggenum vergunning aangevraagd voor het mogen vervangen van de helft van haar kolen door deze laatste categorie afval waaronder de "vuilste" n.l. slib uit rioolwaterzuiveringsinstallaties (RWZI-slib).
Dit is jammer omdat door de toepassing van chemisch vuilere stoffen dan kolen ook evenredig meer gevaarlijke en voor de gezondheid schadelijke emissies uit de schoorsteen komen.
Bij toepassing van deze stoffen is er geen sprake meer van een milieuvriendelijke kolenvergasser maar van een milieugevaarlijke, de gezondheid aantastende installatie.
RWZI-slib bevat ten opzichte van steenkolen, 20 maal meer Arsenicum, 180 maal meer Cadmium, 9 maal meer Cobalt, 9 maal meer Chroom, 54 maal meer Koper, 17 maal meer Kwik, 13 maal meer Nikkel, 50 maal meer Lood, 95 maal meer Zink, enz. enz.
Vooral de lucht in Limburg wordt viezer en ongezonder door deze betreurenswaardige en verkeerde inzet van een milieuvriendelijker kolenvergasser die onder een licht vergunningsregiem misbruikt mag worden als afvalverwerker.
"Wij roepen zowel de Raad van Bestuur van Nuon alsmede de verantwoordelijke overheden op deze plannen te laten varen en zich in te zetten voor de vervanging van steenkool door natuurlijk zuivere biomassa vanuit de natuur voortgebracht"
Buggenum, 6 december 2003
Stichting tot behoud Leefmilieu, Buggenum, Haelen, Horn, Nunhem en naaste omgeving.
E-mail: milieustichting@hetnet .nl.
|