STICHTING TOT BEHOUD LEEFMILIEU

Wetenschapper Hans H.J. labohm (1941) studeerde economie en economische geschiedenis aan de Gemeentelijke Universiteit van Amsterdam. Sinds 1992 is hij als gastonderzoeker en adviseur van de directie aan instituut Clingendael verbonden en publiceert in binnen- en buitenland artikelen, boeken en rapporten over met name internationale economische vraagstukken.

"Klimaatbeleid is gebaseerd op paniekzaaierij, met gebruik van modellen die niet gebaseerd zijn op wetenschappelijk bewijs. Het IPCC (Intergovernmental Panel on Climat Change) komt met projecties, géén voorspellingen, op klimaatgebied die niet kunnen kloppen. Hun 'wetenschappelijke' theorieën rammelen, maar tot op hoog niveau vinden we voorstanders van 'Kyoto'. Dat is verbazingwekkend." Labohm begon zomer 2001 aan een "ontdekkingsreis door het milieubeleid" en ging artikelen over dit onderwerp ter publicatie aanbieden. Zijn conclusie: Kyoto is een monstrum, dat gigantisch veel geld gaat kosten, werkloosheid veroorzaakt, financieel verlies, handelsbetrekkingen bedreigt en tot internationale economische oorlog kan leiden.

Feiten zijn feiten
U heeft inmiddels de complete milieubeweging, politici en het IPCC als vriend?
Labohm: "Het varieert van vooral negeren, je belachelijk maken, niet in discussie gaan tot het nieuwe fenomeen 'hatemail'. Samen met Dick Thoenes, (emeritus hoogleraar chemische proceskunde TU Eindhoven), schreef ik een artikel voor de Volkskrant. Dat riep reacties op waar wij niet vrolijk van werden, om een understatement te gebruiken. Het leek wel of we het speeltje van de rood-groene kerk wilden afpakken, terwijl wij als onafhankelijke wetenschappers puur de feiten op een rij zetten. Dat die niet bevallen en haaks staan op de standpunten van IPCC, milieubewegingen en bepaalde politici, tja, daar kan ik niets aan doen. Feiten zijn feiten."

In zijn artikelen ontkracht hij de 'feiten' die het IPCC sinds de start in 1988 presenteert, punt voor punt. "De opwarming van de aarde is nihil, CO2,-uitstoot is bevorderlijk voor flora en fauna, leidt tot hogere oogsten en meer bossen, vooral de natuur en niet de mens heeft invloed op het klimaat..." Hij stelt dit met aanhaling van wetenschappers als IPCC-lid Richard Lindzen (milieuadviseur van president Bush), Sonja Boehmer-Christiansen (University of Hull) en de Nederlander Frits Böttcher (erelid van de Club van Rome, voormalig voorzitter van de raad van Advies voor het Wetenschapsbeleid en voormalig lid van de WRR). Tevens wijst hij naar de Oregon-petitie: "In 1998 ondertekenden 17.000 wetenschappers deze petitie die stelt dat het IPCC zich baseert op onjuiste en niet-relevante gegevens en besluiten neemt met pseudo-wetenschappelijke argumenten. Dit soort feiten - 17.000 wetenschappers! - vind je nauwelijks terug in de media, die in grote mate pro 'Kyoto' zijn. Voorstanders van klimaatbeleid krijgen alle ruimte, wie kritiek heeft wordt als 'klimaatscepticus' in de (uiterst) rechtse hoek neergezet. Als liberaal (Labohm is VVD-lid) verbaas ik mij over de getergde reacties op kritiek van mensen die zich juist progressief en kritisch noemen."

Klimaatsceptici
Het IPCC bestaat volgens hem en andere 'sceptici' uit klimatologen die bewust geen wetenschappers als astronomen (invloed van de zon), hydrologen, oceanologen, biologen en paleontologen bij het onderzoek betrekken. "Terwijl die ook inzicht hebben in de ontwikkelingen van het klimaat en de invloed van C02-uitstoot. Zij betwisten dat de mens klimaatveranderingen veroorzaakt en zijn sceptisch over klimaatmodellen. Het IPCC geeft zelf toe dat ze weinig weten van negen van de twaalf mechanismen die bepalend zijn voor de warmtebalans van de aarde. Alleen van broeikasgassen hebben ze voldoende kennis, van twee andere mechanismen middelmatige kennis en van de rest weinig tot niets.
"Labohm vervolgt: "Terwijl de beleidsmakers, de politici die 'Kyoto' ondertekend hebben, zich volledig baseren op de IPCC-gegevens. Door 'Kyoto' en de inzet van honderden miljarden dollars zou tegen 2050 een afkoeling van 0,07 graad bereikt kunnen worden. Dat kun je op een normale thermometer niet eens aflezen! "

Wat nu? Het protocol is op 31 mei door de EU ondertekend in New York en op 4 juni door Japan. De VS en Australië doen niet mee, Canada twijfelt. Wat als de maatregelen doorgaan en emissiehandel wordt ingevoerd?

"Emissiehandel is technisch moeilijk, vereist veel bureaucratie op iveau en werkt een vrije markt tegen. Het systeem kan snel vastlopen en een onneembare horde blijken. Wat voor sancties zijn er tegen landen die zich niet aan de afspraken houden? Wie voert die sancties uit en wat roepen ze op? Voor mij is het een kaartenhuis wat inklapt bij de eerste problemen. Door'Kyoto'kan in ons land de werkloosheid met 240.000 mensen stijgen, in Duitsland zelfs met 1,6 miljoen. Het Bruto Nationaal Product daalt met procenten, wat tot sociale instabiliteit kan leiden, met alle gevolgen van dien. Daarom denk ik dat politici omgaan als ze in het zicht van verkiezingen stemverlies gaan leiden door de maatregelen." Is er al een rol voor het nieuwe kabinet? Labohm besluit: "Nederland kan voorop gaan, nu eens echt een gidsland zijn. Waarschijnlijk zullen Denemarken, Oostenrijk en Itali volgen, waarmee de EU wat'Kyoto' betreft uiteen valt. Of de maatregelen worden dermate versoepelt dat het weinig meer voorstelt. Als de concurrentiepositie van de EU tegen de VS in gevaar komt, verzwakt dat ook de positie van ons land. Daar worden politici tegenwoordig op afgerekend door de kiezers. Een duurzaam energiebeleid moet doorgaan, maar er zijn grenzen: de kosten."



Bron: Stromen, 28 juni 2002